Różowa okładka, słowo „bloog” w tytule i opis na tylnej stronie okładki… Nie brzmi zachęcająco? Pamiętaj jednak, przyszły Czytelniku, że pozory mogą czasem mylić.
Początkowo podchodziłam do tej powieści z dużym dystansem, żeby nie powiedzieć wprost z niechęcią.Mimo wszystko całość zapadła mi w pamięć jako całkiem przyjemna książka o… antydojrzewaniu pewnej studentki.Może dlatego potraktowałam tę powieść jako pastisz rzeczywistości, przez co w pewnym momencie zaczęła mi się ona zwyczajnie podobać.
Przyznam szczerze, że wolę sądzić, iż jest to pastisz, celowo uwydatniający pewne głupie przywary współczesnych nastolatek.Wygodniej jest mi myśleć, że to zabieg świadomy i wprowadzony w celu rozbawienia czytelnika, a przede wszystkim skonfrontowania go z jego dawnym obliczem – sprzed okresu dojrzewania.Gdyby było inaczej, a więc – gdyby całość traktować śmiertelnie poważnie jako niekwestionowane odwzorowanie utrzymującego się stanu rzeczy na świecie – przeraziłabym się owym stanem... Czytaj więcej...
Zbiór opowiadań „Księżyc na wodzie” zebrał naprawdę liczne pochlebne opinie prasowe i przedmowy, nic dziwnego więc, że moje oczekiwania odnośnie tej pozycji osiągnęły apogeum jeszcze przed rozpoczęciem lektury.W takiej sytuacji wystarczy drobne potknięcie autora by wielkie nadzieje zamieniły się w niechęć, lecz z ulgą mogę stwierdzić, że w tym wypadku medialne pochlebstwa nie były w żadnym stopniu przesadzone.
Mort Castle jest z całą pewnością pisarzem niezwykłym.W swoich krótkich opowiadaniach grozy wywołuje strach subtelnie, w sposób wyrafinowany i różnorodny.W tych małych perełkach literatury nie ma nic z ordynarnych, krwawych horrorów, mimo to wiele z nich wywołuje silne emocje, które nie pozwolą mi o nich szybko zapomnieć.Te krótkie formy sprawiają wrażenie jak gdyby były stworzone specjalnie dla niego... Czytaj więcej...
Mary Stanton zaprasza czytelników do Savannah, uroczego miasta, które staje się dla bohaterki książki, Brianny miejscem debiutu zawodowego.Debiut owszem dość niespotykany, ale istotny z punktu widzenia jej klientów.Brianna szukając dobrego lokalu na kancelarię prawniczą trafia do domu stojącego pośrodku specyficznego cmentarza, jedynego cmentarza morderców w Georgii.Miejsce dziwaczne, ale tanie i interesujące.Do tych dziwaczności dołączają kolejne - prezenty od profesora prawa z uczelni skończonej przez dziewczynę, telefon od mężczyzny, który już nie żyje, obraz przedstawiający scenę z sennych koszmarów Brianny... Czytaj więcej...
Z zaniepokojeniem wziąłem do rąk „Obcego” autorstwa Morta Castlea, gdyż – szczerze powiedziawszy – większość horrorów po prostu śmieszy mnie swoją sztampą „straszności za wszelką cenę” i nadmiernym epatowaniem wybebeszonymi flaczyskami.W tym przypadku zaintrygował mnie tytuł, który, jak się okazało, jest tak niejednoznaczny, jak niejednoznaczną okazała się być powieść Morta Castlea.
Przeczytawszy pierwszych kilka stron „Obcego”, przeraziłem się nie na żarty, aczkolwiek pozytywnie, stwierdziwszy niespotykane dotąd w czytanych przeze mnie lekturach przerysowanie „swobodnej” narracji, niejako wywróconej na lewą stronę licznymi, straszliwymi...przemyśleniami? Narracji, która na pierwszy rzut oka niemal sięgnęła echolalii, wciągając w samo centrum okrutnego spisku.Tu nie ma miejsca na grę wstępną.Obcy, od pierwszego akapitu, gra przed czytelnikiem w otwarte karty, na dzień dobry pokazując zębiska zbrodni... Czytaj więcej...
Historię z pewnością możemy nazwać jedną z ważniejszych dziedzin, które człowiek bada.Wpływa ona bezpośrednio na rozwój kultury, zwyczajów, poglądów, a nawet stereotypów.Dzięki niej powielane zostają pewne schematy bądź też powstają nowe twierdzenia.Weryfikacja i poznawanie przeszłości dają możliwość w miarę kontrolowanego kształtowania przyszłości i teraźniejszości.Znajomość historii pomaga w rozumieniu otaczającego nas świata oraz wyposaża w wiedzę o czasach zapomnianych, a ważnych... Czytaj więcej...
Recenzja, "Dzień, w którym umilkły głosy", Ken Steele, Claire Berman
"Dzień, w którym umilkły głosy" to opowieść schizofrenika, który przez dziesiątki lat zmagał się z wyniszczającą go chorobą umysłową.Głosy, wprowadzające zamęt w jego życie i nieustannie wiodące go ku autodestrukcji, usłyszał po raz pierwszy będąc nastolatkiem.Zmagał się z nimi przez trzydzieści dwa lata po to, aby ostatecznie, aż do chwili śmierci, wyciszyć je w sobie.Zmarł na atak serca jako piędziesięciojednolatek.Wcześniej jednak, w okresie remisji choroby, zaangażował się aktywnie w projekty społeczne dotyczące zdrowia psychicznego, stając się rzecznikiem osób umysłowo chorych... Czytaj więcej...
13.08.jpg)
06.08.09.JPG)
